Zoeken

In de zorg voor de ander jezelf blijven zien

Het is de verkeerde campagne!

Motie van GroenLinks Een meerderheid in Tweede Kamer steunde eerder deze week de motie van GroenLinks voor een bewustwordingscampagne voor mantelzorgers. Een campagne die mantelzorgers bewust moet maken van de mogelijkheden die er voor hen zijn om ondersteuning te krijgen.... Continue Reading →

Een goede investering

Bruidsjurk Met mijn bruidsjurk mooi opgevouwen in de kofferbak reed ik vorige week naar een dierbare vriendin. Na 32 jaar krijgt mijn trouwjurk een tweede leven. Mijn vriendin en haar man zorgen voor een pasgeboren baby, die even niet bij... Continue Reading →

Ik zorg beter voor mijzelf dan ooit

Totaal ander leven Mijn man is eind 2008 in huis gevallen met een partiële dwarslaesie als gevolg. Gecombineerd met een aantal chronische ziektes is hij behoorlijk beperkt en is de zorgvraag complex. Ons leven veranderde totaal. Het is niet beter... Continue Reading →

Geen respijtzorg

‘Beste vrienden en familie, Het is een hele tijd geleden dat ik jullie mailde met ons verhaal, over hoe het met ons gaat en hoe we het doen samen. Ik schrijf dat nu meestal in mijn blogs. Toch mail ik... Continue Reading →

Hoe nuttig vinden we mantelzorg echt?

Hete aardappel Ik beken het maar gelijk: ik schrok best wel van de term ‘hete aardappel’, die een vertegenwoordiger van het MKB in de TV-uitzending van De Monitor gebruikte. Voor wie het niet gezien heeft: deze uitzending ging over mantelzorg... Continue Reading →

Lieve help! Mantelzorg is geen ziekte!

De diagnose stellen “Het is de taak van de wijkverpleegkundige om een dreigende overbelasting bij mantelzorgers tijdig te signaleren. Hiervoor kunnen we o.a. vragenlijst A inzetten. Bij afname van de probleem-anamnese wordt (dreigende) overbelasting ook zichtbaar en kunnen verpleegkundige diagnosen... Continue Reading →

Een doodgewoon getrouwd stel

Verandering Ik vind het leuk om regelmatig in huis wat te veranderen, zo zette ik bijvoorbeeld onze twee tweezitsbanken anders: na langere tijd de twee banken haaks aan elkaar, nu tegenover elkaar. Al zeg ik het zelf: het ziet er... Continue Reading →

Cadans

7 jaar geleden Het is 21 december 2015 als ik de eerste woorden van dit blog tik. Het is vandaag precies 7 jaar geleden dat Mon thuis is gevallen. Ik heb zijn ongeval vaak met een aardbeving vergeleken. Dat was... Continue Reading →

Verknipte informele zorg?

Informele zorg in de buurt ‘Kende u Bella, mijn zus?’ Ik ben in het crematorium en wacht totdat de afscheidsdienst begint als een vrouw naar me toe komt en me dit vraagt. Ik condoleer haar en vertel dat haar zus... Continue Reading →

Ja maar, u bent ook krachtig

Burn-out ‘Je mag er zijn Marjo, je mag er gewoon zijn.’ Ik zit bij mijn psycho-therapeute en we evalueren ons gezamenlijk traject na mijn burn-out. Het was inderdaad een gezamenlijk traject, zo ervaar ik dat. Het ongeval van Mon, dat... Continue Reading →

Oplossingen van een ander

‘Kijk je goed uit?’ Mon ligt op de bank als ik mijn lippen stift en mijn tas pak om richting Brabant te rijden om naar een bijeenkomst met zorgprofessionals te gaan. ‘Stuur je een berichtje als je er bent?’ Hij... Continue Reading →

Nieuwsgierig zijn!

Nieuwsgierig aagje! ‘Niet zo nieuwsgierig!' sommeerde mijn moeder me wanneer een van haar zussen op bezoek was. Ik was een jaar of tien en vond het altijd een feestje wanneer mijn tantes in hun zondagse jurken met blinkende hakschoenen en... Continue Reading →

Ontdubbelen en ander vakjargon….

‘Hallo Marjo, weet jij wat respijtzorg is?’ Een berichtje van vriendin, ze las erover in een artikel over mantelzorg en begreep niet alles wat er stond. Ik kan haar inderdaad uitleggen wat respijtzorg is, net als zoveel meer vakjargon, beleidstermen,... Continue Reading →

Je helpt me door me gewoon te laten…

‘Zal ik het voor u inpakken?’ Ik sta aan de kassa met de wekelijkse boodschappen als een vriendelijke 60+mevrouw mij dit vraagt. Nou…dat weet ik nog niet. Gestructureerd als ik ben, leg ik liever zelf in de krat wat straks... Continue Reading →

Vraagverlegenheid?

Ons gezamenlijk sociale leven is sinds het ongeval van Mon helemaal anders en vindt nu vooral bij ons thuis plaats. Voor december 2008 was elke week wel ergens een verjaardagsfeest, een kermis of een heerlijk etentje of drankje samen met... Continue Reading →

Nederland kantelt, mantelzorgondersteuning kantelt mee

"Limburg, je zult er maar wonen." Deze bekende reclame-slogan zong door mijn hoofd toen ik na de brainstormbijeenkomst bij een Limburgse gemeente over de invulling van de jaarlijkse dag-van-de-mantelzorg naar huis reed. Die gemeente wil het anders dit jaar en... Continue Reading →

Ingewikkeld

Het is donderdag vandaag. Dat is hier in huis de rustigste dag van de week. Met uitzondering van een pakketje dat ik verwacht, komt er vandaag niemand aan de deur of in huis. Geen thuiszorg, fysiotherapie of andere hulp, niemand.... Continue Reading →

Het leven binnen laten!

Deze week was een bijzondere week. Een week van bijzondere ontmoetingen en allerlei verrassende indrukkingen. Waarin vooral passie en dromen van mensen centraal stonden. Ook mijn eigen droom. Niet zo raar dus dat ik de afgelopen nacht daarover droomde. Maar... Continue Reading →

Hartstikke ziek

Hartstikke ziek was ik zaterdagmorgen toen de deurbel ging. Mon hield zijn rustuurtje en ik lag behoorlijk duf op de bank, maar kroop toch onder mijn dekentje vandaan en in pyjama en op een paar suffe sloffen sukkelde ik naar... Continue Reading →

Investeren in mantelzorg!

De dagvoorzitter opent het symposium over mantelzorg waar ik ben en nodig de wethouder uit op het podium voor zijn openingsverhaal. In een bruggetje naar dat openingsverhaal vraagt de dagvoorzitter aan de wethouder: “Heeft u in privé ook te maken... Continue Reading →

Zorg in de buurt…

Een paar maanden geleden was ik bij de openingsbijeenkomst van het nieuwe kantoor van het buurtzorgteam hier in het dorp. Het was een mooie middag, ik begon aan een blog hierover, dat bleef even liggen, tot vandaag. Mijn verslag van... Continue Reading →

Je hoeft me niet te repareren, ik ben niet stuk!

‘Je hoeft me niet te repareren, ik ben niet stuk!’ In één zin wordt vanaf het podium de complete theatervoorstelling samengevat. Ik zit in het publiek bij een indrukwekkende voorstelling van en door mensen met een verstandelijke beperking, waarin zij... Continue Reading →

Mantelzorgvriendelijk?

Mantelzorgers leveren vooral vrije tijd in en laten de uren van hun werkweek zoveel mogelijk intact. Dat blijkt uit de publicatie ‘Concurrentie tussen mantelzorg en betaald werk’ van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). Zelfs als de hulp zwaar valt,... Continue Reading →

Inleveren?

Een paar weken geleden, tijdens een van mijn #zorgvoormijzelfavondjes, had ik een leuke ontmoeting met een aardige vrouw. We raakten met elkaar in gesprek en zij deelde de belangrijke dingen uit haar leven met me: leuke man en 2 prachtige kindjes, succesvolle carrière,... Continue Reading →

Iets voor een ander betekenen

De wijkverpleegkundige is er die morgen wat langer. Ze pakt na de dagelijkse verzorging van Mon haar I-pad nog even op en loopt naar Mon, die aan zijn PC zit. Ik begrijp dat tijdens het douchen en aankleden een gesprek... Continue Reading →

Vinden…? Maar willen mantelzorgers gevonden worden?

Staatssecretaris Martin van Rijn heeft veel oog voor mantelzorgers. In het voorjaar van 2014 benoemde hij zijn drie speerpunten m.b.t. mantelzorg: versterken, verlichten en verbinden. Dat stemde mij gelijk positief, zeker bij al die veranderingen en transities in de zorg. Later... Continue Reading →

Burenhulp

‘Kan hij dan helemaal niet alleen zijn?’ Ik ontmoet bij het boodschappen-doen een geïnteresseerde kennis en vertel haar waarom ik niet al te veel tijd heb om te kletsen: Mon is alleen thuis nu, maar dat lukt voor hem hooguit... Continue Reading →

Assertieve mantelzorg

Vorige week zaterdag was ik te gast in de gemeente Landerd tijdens de dag van de Mantelzorg. Ik mocht daar mijn verhaal vertellen en in het bijzonder ingaan op hoe ik goed voor mij zelf zorg. Na mijn lezing stond... Continue Reading →

Onze samenredzaamheid

Sinds eind september slapen we weer in ons eigen bed op de bovenverdieping van ons huis. Meer dan een jaar sliepen we beneden in het appartement, in het bed van mijn schoonouders. In mijn blog ‘Boven slapen’ lees je meer... Continue Reading →

Accepteren is het moeilijkste, maar ook het allerbelangrijkste

Er zijn vast en zeker mensen die onze avonden behoorlijk saai zullen vinden. Mon en ik kijken elke avond televisie, ieder op een eigen bank, maar samen – als een honderd-jaar-getrouwd stel - kijken we naar onze vaste tv-programma’s. We... Continue Reading →

“Is de rek er bij u uit?”

"Is de rek er bij u uit?" vroeg de journaliste van dagblad Trouw. Ze belde deze week met de vraag of ik commentaar kon geven bij het rapport ‘Hulp geboden’, dat het SCP deze week publiceerde en waar dagblad Trouw... Continue Reading →

Bekijk het eens van de andere kant…

In Nederland wordt 80% van alle zorg door mantelzorgers verricht. Ze leveren daarmee een belangrijke maatschappelijke bijdrage aan onze samenleving, want ze leveren die zorg vaak langdurig en intensief. Mantelzorg is hot! Iedereen is druk met mantelzorg: er wordt heel... Continue Reading →

Alle vingers even lang….

Mijn vriendin Frouke vloog vorige week weer terug naar de VS. Ze woont er al meer dan 30 jaar en is ieder jaar in Nederland op familiebezoek. Haar familie woont verspreid door Nederland en iedereen wil haar in die dagen... Continue Reading →

Buxusleed

Voor mijn gevoel en uitgaand van mijn eigen meetlat gaat Mon in hele, hele kleine stapjes vooruit. Meer dan 3 maanden geleden begon hij – samen met zijn fysiotherapeut – aan de trap naar de bovenverdieping in ons huis. (je... Continue Reading →

Bruggenbouwers gezocht

“Van harte welkom in ons prachtige Dominicanenklooster op deze midzomerdag 2014. Inmiddels traditie geworden, vieren we het begin van de zomer in de veelkleurigheid die past bij dit seizoen. In ons klooster ontvangen we regelmatig gasten voor wie zorgen voor... Continue Reading →

Doe je voorzichtig?

“Doe je voorzichtig? Kijk je goed uit onderweg?” Mon heeft zojuist zijn ochtendmedicatie gehad, is naar het toilet geweest en ligt nu weer terug in bed. Hij wil nog een paar uurtjes slapen. Het is kwart over zes in de... Continue Reading →

Nederland terecht in rep en roer over de mantelzorgboete?

Mijn week begon met deze poster van Loesje in mijn twitter-timeline. Samenleving, het heeft iets harmonieus en vertelt mij ook iets over relaties en over solidariteit. Het raakt me, vooral nu, nu Nederland in rep en roer is en massaal de... Continue Reading →

Begrip wordt met begrip beloond

Deze week werd mij 2x de vraag gesteld of ik ook tips heb voor werkgevers met  medewerkers die naast hun werk ook mantelzorgtaken verrichten. Tijdens de conferentie ‘Modern Burgerschap en de rol van de mantelzorger’ in Maastricht en via de... Continue Reading →

Boven slapen

“Wat wil je voor je verjaardag?” vraagt Mon. Hij ligt op de bank en rust. En maalt, want mijn verjaardag is pas over 3 maanden, in juli. Dat hij daar nu al aan denkt. Zijn eigen verjaardag is volgende maand.... Continue Reading →

Leuke vent!

“Hoe is het met je man? Het was altijd zo’n leuke vent, je kon altijd zo vreselijk met hem lachen! ” zegt vriend B. op een feest. Een feest waar ik alleen – zonder Mon – ben. Vriend B. heeft... Continue Reading →

Meer dan een déjà vu…

Het was meer dan een déjà vu toen de huisarts deze week een volgende aanpassing in de medicatie van Mon voorstelde: hij wilde de dosering van de diabetes-medicatie verder verhogen. Het is dezelfde aanpassing als in het voorjaar van 2013... Continue Reading →

Echt luisteren…

Een paar maanden geleden werd ik gevraagd voor mijn persoonlijk verhaal te delen met mantelzorgers in Amersfoort. Mijn eigen verhaal en vooral over mijn #zorgvoormijzelfmomenten en hoe doe je dat goed-voor-jezelf-zorgen. Of ik dat wil delen. Ja, dat wil ik... Continue Reading →

Mantelzorg en dementie

In de zomer van 2013 lanceerden wij, Cora Postema, Gitte van den Eertwegh en Marjo Brouns, de website http://www.sprekendemantelzorgers.nl. Over alle toekomstige veranderingen in de langdurige zorg, waarbij ook de lokale overheden zoeken naar zelfredzaamheid en eigen regie, zagen we... Continue Reading →

Goed voor mijzelf zijn…..

Het slot van ons tuinhekje ging kapot. Na de zondagochtendwandeling met de hondjes, bleef het slot hangen en ging het hek niet meer op slot. Een kleinigheidje zou je denken, maar toch voelde ik me weer met de neus op... Continue Reading →

Grensverleggend

“Ik schrok wel een beetje van hem, toen ik zag hoe slecht hij loopt en beweegt”, zegt mijn vriendin S. als ik bij haar in de auto stap. Ja, dat kan, ze heeft hem ook een hele tijd niet meer... Continue Reading →

Ik doe het zelf

“Ik doe het zelf.”, zegt Mon als hij van de bank op wil staan en ik oplettend naast hem sta. Sinds zijn ongeval in december 2008 is het een vaste gewoonte om bij mijn partner in de buurt te zijn... Continue Reading →

Een heftige week…

Er lijkt geen einde te komen aan het ziek-zijn van Mon. Hij is sinds het ongeval in huis (bijna 5 jaar geleden) gehandicapt, chronisch ziek en heeft dagelijks veel pijn. In mijn twee vorige blogs schreef ik al uitgebreid hoe... Continue Reading →

Kiezen

Mon is nog steeds flink ziek. Het gaat wel wat beter met hem ten opzichte van een paar weken geleden, maar de medicatie en hoe hij hierop reageert is nog steeds niet goed. Helemaal goed wordt het nooit, eerder acceptabel.... Continue Reading →

Was je maar gewoon gehandicapt….

Nee, ik vind mantelzorg niet zwaar, nu niet. Vorige week wel, maar nu niet. Niet meer. Afgelopen zaterdag ging tijdens mijn boodschappen-doen het personal-alarm van mijn gehandicapte echtgenoot. Geen paniek Marjo, gewoon rustig onder Favorieten zijn I-phone-nummer opzoeken en hem... Continue Reading →

Manager en Mantelzorg

Pleidooi voor mantelzorgvriendelijke werkgevers en overheden Een paar jaar geleden, geruime tijd voor het ongeval van mijn echtgenoot,  kreeg ik een prachtige baan en startte ik als afdelingshoofd bij een rijksdienst die aan de vooravond stond van een grote fusie... Continue Reading →

De klant komt op de achtste plaats!

Ik lees graag en ik lees veel. Vooral over management en organisaties, over politiek en sinds het ongeval van mijn echtgenoot uiteraard ook over zorg- en welzijn en over mantelzorg. Een paar jaar geleden kocht ik het boek “Who really... Continue Reading →

Deltaplan Mantelzorg: luisteren, erkennen, waarderen!

Een uitnodiging aan Annemarie Jorritsma…. Twitter is de laatste tijd mijn belangrijkste contact met de buitenwereld. Mijn man heeft al enige maanden veel last van (bijwerkingen bij) steeds nieuwe medicijnaanpassingen. Tel daarbij zijn partiële dwarslaesie, zijn neuropathie en chronische vermoeidheid,... Continue Reading →

Professionele Mantelzorg: “Een nieuwe term die eigenlijk niet kan….”

Nederland heeft momenteel 2,6 miljoen onprofessionele mantelzorgers. En dat worden er nog veel meer, als we invulling geven aan het kabinetsbesluit. Een besluit waarbij bezuinigd wordt op de zorgkosten. Want het kan ook niet langer. We worden met z’n allen... Continue Reading →

Social Media en Mantelzorg

Vorige week verscheen mijn gastblog op de website van GetSocial. Op een inspirerende en enthousiaste manier nodigt Jeanet Bathoorn iedereen uit die iets wil vertellen over zijn of haar ervaringen met social media. En dat wil ik wel. Dit is mijn verhaal dat... Continue Reading →

De kracht van Twitter…

Het werd een rustige zaterdag, althans dat dacht ik. Niets bijzonders, alleen de steigermensen komen langs. Deze week is de schoorsteen van ons huis schoongemaakt en gerepareerd. De steigers staan nog tot zaterdagmiddag langs de voorgevel. Dat was tenminste de... Continue Reading →

Feestjes!

Bij de wekelijkse boodschappen kom ik een goede vriendin tegen. Ze heeft een dag verlof en vertrekt een dag later met haar man voor een langverlangde vakantie. Ze glundert. Dat is geweldig, ik ben blij voor haar en haar man……... Continue Reading →

Zelfredzaamheid

“Onder het mom van Zelfredzaamheid” is de titel van het boek van Piet-Hein Peeters en Cindy Cloïn, twee enthousiaste journalisten met bijzondere aandacht voor het thema zelfredzaamheid. In hun boek tonen ze samen met deskundigen, zorgvragers en ‘mensen in het... Continue Reading →

Mantelzorg Maatje

“Waarvoor heb ik het steunpunt mantelzorg in onze regio nodig? En wat wil je dan voor soort ondersteuning?” Die vragen stelde mij vorige week een gemeenteambtenaar, die graag een goed mantelzorgondersteuningsbeleid in zijn gemeente wil vormgeven. Tja, ik moest hier... Continue Reading →

Mantelzorg mooi of zwaar?

Op Twitter las ik gisteravond de volgende oproep: Vannacht op @radio1nl #Mantelzorg: mooi of zwaar? Meepraten? Zijn er mantelzorgers die wakker blijven? eo.nl/radio/ditisden… #ditisdenacht.   Ja, dan wil ik best meepraten, maar ’s nachts? Als mantelzorger vind ik het belangrijk... Continue Reading →

Living Apart Together: een kangoeroe-woning

Ouderdom komt met de gebreken. Een wijs gezegde en het klopt vaak. En over die gebreken maken we ons natuurlijk zorgen. We willen graag zo goed mogelijk voor onze ouders zorgen, net zoals zij steeds voor ons hebben gedaan. Mijn... Continue Reading →

Vastelaovend

Vanmorgen heb ik de vastelaovenddoos oftewel de doos met carnavalsspullen van zolder gehaald. Sinds mijn echtgenoot in december 2008 in huis gevallen is, vieren we geen Carnaval meer. In ieder geval niet zoals we vroeger deden. Toen gingen we met... Continue Reading →

Mantelzorgers nog steeds niet welkom……

Vrijdag 4 januari 2013 begon als een gewone doordeweekse dag. Na de dagelijkse zorg voor mijn gehandicapte echtgenoot, nam ik als altijd een kort moment om aan mijn laptop mails, tweets en nieuwtjes enz. door te lezen. Op twitter schreef... Continue Reading →

Piekerdag…

Vandaag is weer zo’n dag: een piekerdag, een ik-ben-een–beetje- moedeloos-dag. Soms zijn zulke dagen er. En volgens mij heeft iedereen dat wel. Dat troost me dan ook wel weer. En ook de gedachte dat het overgaat, dat helpt. Ik ben... Continue Reading →

Zeuren en klagen

“Klagen is gemakkelijk, we doen het graag. Klagen is aandacht vragen en ieder mens wil aandacht. Samen klagen schept een band.” Ik kijk naar een aflevering van “Man bijt Hond” en zie een meneer dit heel serieus voor de camera... Continue Reading →

Een Berlijnse Muur

In mijn blog Steile hellingen en drempels vertelde ik al kort over het gedoe bij de aanvraag van een gehandicaptenparkeerkaart. Mijn man is sinds het ongeval in huis in december 2008 gehandicapt. Hij kan een paar meter lopen en zijn... Continue Reading →

Niet moe van de mantelzorg maar van het gedoe eromheen…..

Ik ben niet moe van de mantelzorg voor mijn gehandicapte echtgenoot. Sinds zijn ongeval in december 2008 zorg ik voor hem. Ik ben moe van het gedoe eromheen. Ik kan een boek vullen met de ervaringen, de boosheid, het onbegrip,... Continue Reading →

De geraniums

Is het geraniums of gerania? Ik denk aan de uitdrukking: "achter de geraniums zitten". Het maakt me eigenlijk niet zoveel uit wat het taalkundig is, want mijn echtgenoot komt achter de geraniums uit binnenkort..... vandaag is zijn scootmobiel geleverd. Sinds... Continue Reading →

Mantelzorg is een deel van mijn leven, het is niet mijn leven

Vorige week was ik bij de crematie van een 88-jarige oom. Tijdens de mooie afscheidsdienst gaf de familie een emotionele terugblik op zijn mooie, liefdevol leven en dwaalden mijn gedachten af naar thuis. Hoe anders is ons leven. Mijn man... Continue Reading →

Twitter, mijn eigen Steunpunt Mantelzorg

Eind 2010 ontmoette ik tijdens een zakelijke bijeenkomst @aaltjevincent. Aan het einde van deze inspirerende meeting piepte de SmartPhone van Aaltje een aantal keren kort achter elkaar. “ Dat is mijn Twitter-timeline” zei Aaltje en in haar toelichting nam ze... Continue Reading →

In balans…

Deze week ontving ik een verslag van een bijeenkomst waarbij ik een dag eerder aanwezig was. Ik citeer dit verslag: "de echtgenoot van mevrouw Brouns is gehandicapt, zij heeft de mantelzorgtaken op zich genomen......" Einde citaat. Pardon?  Mijn eerste reactie was... Continue Reading →

Het is een rouwproces….

Tijdens een van mijn #zorgvoormijzelfavondjes zat ik samen met een lieve vriendin te genieten van een heerlijk glas wijn. We hadden heerlijk gegeten en dronken na afloop nog een koel glas witte wijn.  Sinds enige tijd heb ik een avond... Continue Reading →

Het mantelzorgcompliment

In maart van dit jaar kreeg ik weer het jaarlijks mantelzorgcompliment. Het mantelzorgcompliment is voor mantelzorgers die langdurig en intensief een familielid, partner, vriend of kennis verzorgen. Het gaat om zorg waarvoor anders professionele hulp nodig is. Ik zorg nu... Continue Reading →

Een adempauze komt niet vanzelf

De combinatie werk en mantelzorg hakt er (soms) behoorlijk in. Regelmatig, 1 x in de week, prik ik een avondje voor mijzelf. Ik geniet dan meestal met een vriendin van een heerlijk diner, een goed gesprek, een leuke filmavond of... Continue Reading →

2012 wordt een ander jaar….

Mijn man Mon en ik wonen sinds 1998 in een huis met een inpandig appartement voor mijn schoonouders. Mijn man is enigst kind en destijds was de gedachten: als zijn ouders ouder en hulpbehoevend worden is het handig als je... Continue Reading →

Mijn Dag van de Mantelzorg 2011

Mijn dag van de mantelzorg 2011 begon een paar maanden geleden. Ik zat op een mooie zomeravond in juli te genieten van een heerlijk glas witte wijn en stuurde via twitter een bericht (een tweet voor de kenners) naar Hans... Continue Reading →

Steile hellingen en drempels

Steile hellingen en drempels was vorige week een kop in de Limburger bij een artikel over het gehandicaptenplatform dat de toegankelijkheid van winkels in de regio testte. Die toegankelijkheid valt nog vies tegen. Aanpassingen, die in samenwerking en overleg met... Continue Reading →

Zorgvoormijzelfavondje

Op een van de laatste pagina’s van het boek “Dat doe je gewoon” van Cornelie van Well kwam ik een metafoor tegen die me erg raakte en mij een belangrijk duwtje gaf. Voordat ik inga op dit duwtje vertel ik... Continue Reading →

Hoe vertel ik het op mijn werk…

Begin 2009 solliciteerde ik naar mijn huidige job bij de Belastingdienst. Tijdens deze sollicitatieperiode was mijn man opgenomen in een revalidatiekliniek in Zuid-Limburg, herstellende van een ongeval in huis op 21 december 2008. Hij raakte bij dat ongeval geheel verlamd.... Continue Reading →

Bikerparty

In onze vriendenkring vieren we al jaren samen Koninginnedag. Ook dit jaar weer. Was het in het verleden wel eens een tuinfeest, een alternatief schuttersfeest of een vrijmarkt in het klein, dit jaar was het een Bikerparty. Een bikerparty omdat... Continue Reading →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: